Przez uchylone okno 
chłoniemy 
świat chaosu,  
filtrowany przez osobliwości,  
dające czasem  
zjawiskowe kombinacje.  
 
To nie atomy  
tworzą porządek,  
lecz funkcje,  
wydychające chwilowe stany  
jak tęczowe bańki mydlane –  
przemijające struktury
w równowadze.  

Istoty  
to kolorowe funkcje  
w bezkresnej matematyce,  
wdmuchującej sens  
do chaosu –  
warunek pierwszego porządku.  

My, bańki mydlane,  
pękamy z dumy  
na otaczający nas  
potencjał kreacji.  

Podobno  
jesteśmy na Jego podobieństwo,  
bo i u nas  
idea niematerialna  
ma moc  
jak najbardziej twórczą –  
materialną  
lub tylko wirtualną.  

My – na podobieństwo Boga.  
Okno – na podobieństwo moje.  
Cień  –  
na podobieństwo okna…