Na ołtarzu Pustki
Istoty 
umierają
A wraz z nimi 
ich Bogowie
Po beznadziejnym 
poświęceniu 
Synów

Pustka, pełna emocji,
komponuje nową symfonię
na strunach materii.

Synowie 
wdrukowanej 
nadziei 
rozpoczynają
 Drogę 
rodząc nowych
Bogów
Niemartwa natura
rozkwita
na tym samym
Ołtarzu Pustki

Światy falują    

Przepraszam pana,
czy jest tu gdzieś wyjście awaryjne?