Te słowa, 
jak machnięcie 
skrzydeł motyla,
mkną 
przez twoje neurony
w przyszłość,
wyzwalając
ciąg zdarzeń

i w przeszłość
do mojego teraz,
na które spoglądasz
jak na skórę węża
porzuconą w zakurzonym 
kącie świątyni.